خانم مدیر :سلام خانم مهرآفرین عزیزنظر و تصمیم شما قابل احترام و ستایش هست و اصلا این تصمیم رو به پای غریب نوازی یا بی حرمتی مردم محل به خودتون نذارید اصلا نمیخوام با این جملات خدای نکرده باعث تنش و یا این قضیه رو کش بدم .در خصوص اشاره به بی حرمتی مردم به غیر هم محلی ها کمی اجحاف شده من غیر بومی هستم و حرمت و احترام این مردم ۲۲ ساله به من ثابت شده و قطعا به شما هم همینطور هست و اصلا به این فکر نکنید غربت هستید و خدای نکرده به شما بی حرمتی شده . شما واقعا افتخار من و دیگران هستید همیشه گفتم و میگم و این مردم این رو میدونن که از شهر و دیارتون دور شدید و هدف شما خدمت هست برای هموطنامون .در خصوص قضیه مشورت در این گروه جشنواره این تصمیم چون از طرف بچه های گل ما بوده دیگه اولیا و نماینده محترم کلاس دخالت نکردن و چیزی در این گروه گذاشته نشدهبه عقیده ی بنده دانش آموز هم باید حق تصمیم گیری داشته باشه و این برنامه که خارج از ادب و تربیت نیست یک تصمیم برای داشتن یادگاری و جشن فارغ التحصیلی بوده با من صحبت کردن مم اول مخالفت کردم ولی گفتن خانم چرا برای پارسالی ها گرفتی ولی ما که بچه های خوبی بودیم نگرفتید من علتش رو براشون گفتم اما با توجه با مشورتهای مکرر با نماینده معلمان و شورای معلمان و شورای دانش آموزی تصمیم گرفتیم زیر نظر معلم در حد همون کیک و عکس انجام بشه و این رو به حساب آموزش و یادگیری تصمیگیری و آموزش استقلال به روش صحیح بذاریم .دانش آموز ان حتما با اولیا مشورت کردن که اولیا به زحمت میفته و سفارش کیک میده و زحمت گرفتن و آوردنش رو انجام میده .من این کار رو وظیفه خودم میدونستم ولی اون روزها روزهای بسیار پر کاری بر من بود حوزه امتحانی یک مدرسع دیگه هم میرفتم نتونستماحتمالا دخترتون

اگر کسی از ما بپرسد که در عصر حاضر، فایده ادبیات و پژوهشهای ادبی چیست؟ از قول تزوتان تودوروف میتوان گفت فایده ادبیات آن است که یاری مان میکند تا بهتر زندگی کنیم دیگر آن قدر هم مثل دوران نوجوانی از ادبیات انتظار نداریم ما را از آسیبهای مواجهه با آدمهای واقعی دور نگه دارد. ادبیات ما را از تجربههای واقعی محروم نمیسازد بلکه چشم انداز جهان هایی را در ادامه جهان واقعی پیش چشممان میگشاید و مجال میدهد به درکی بهتر از آنها برسیم... ادبیات به ما امکان میدهد با دیگران تعاملی نامحدود داشته باشیم و نتیجتاً بر غنایمان میافزاید. احساساتی بیبدیل برایمان به ارمغان میآورد که دنیای واقعیمان را پرمعناتر و زیباتر میکند. ادبیات نه یک سرگرمی ساده است و نه تفریحی مختص فضلا؛ فرصتی است پیش روی همگان تا رسالت انسانیشان را بهتر و شایسته تر محقق کنند.»و این دو تکه از اشعار سهراب چقدر جالب توجهه:«من قطاری دیدمکه سیاست میبردو چه خالی میرفت...»و« جای مردان سیاست بنشانیم درختکه هوا تازه شود...»

ریرای عزیزم سلام، از آنجا که کامنتهای وبلاگت بسته است و دوست داشتم نظرم را در خصوص آخرین مطلبت بدانی اینجا برایت مینویسم؛اول از همه بسیار خوشحالم که نسبت به ابعاد گوناگون تربیت دخترت دغدغهمندی.